Urodził się 22 czerwca 1948 roku w Lubomi. Od najmłodszych lat jest związany z piłką nożną, jednak zdecydowanie większe sukcesy odnosił jako trener. W swojej bogatej karierze prowadził takie zespoły jak Widzew Łódź, Wisła Kraków, Lech Poznań czy zagraniczna Omonia Nikozja. W ostatnim czasie był pierwszym trenerem Zagłębia Lubin, jednak jak sam powtarza, nie da się pogodzić pracy w klubie i w reprezentacji. Ostatecznie, po kilku nieprzyjemnych zgrzytach i momentach niezdecydowania, 18 grudnia 2009 roku podpisał umowę z Polskim Związkiem Piłki Nożnej i tym samym oficjalnie został selekcjonerem reprezentacji Polski.  

Jako piłkarz występował na pozycji stopera, a jego pierwszym zespołem była Unia Racibórz. W metryce popularnego Franza, można jednak ujrzeć takie zespoły jak Odra Wodzisław, Ruch Chorzów, czy Stal Mielec w barwach, której zadebiutował w I lidze. Miało to miejsce w sezonie 1970/71. Dość nieoczekiwanie swoją karierę kontynuował za oceanem reprezentując barwy Vistula Garfield czy Hartford Bi-Centennials. Po powrocie do kraju w 1975 roku, związał się z warszawską Legią. Swoją karierę zakończył w RFN, gdzie następnie zamieszkał.

Prace w roli trenera rozpoczął w 1983 roku. Pierwszym zespołem Smudy został VfR Coburg. Po blisko 6 latach pracy w zespołach niższych lig niemieckich wyjechał do Turcji, gdzie gromadziło się wielu niemieckich szkoleniowców. Z przyswojoną niemiecką myślą szkoleniową w 1993 roku powrócił do ojczyzny, aby uratować przed spadkiem swoją ukochaną Stal Mielec... warto zaznaczyć, że zadanie to zostało wykonane w 100 %.

Kolejnym zespołem Franciszka Smudy był Widzew Łódź, z którym dwukrotnie zdobył Mistrzostwo Polski, a także występował w Lidze Mistrzów. Po wyeliminowaniu Brondby IF, Widzew trafił do jednej grupy razem z Atletico Madryt, Borussią Dortmund oraz Steauą Bukareszt. Fazę grupową zakończył na trzecim miejscu.

Następnym przystankiem w karierze Smudy była Wisła Kraków, z którą w sezonie 1998/99 zdobył Mistrzostwo Polski. Później charyzmatyczny i znany z ciętego języka trener przeniósł się do Legii Warszawa – tej przygody nie może jednak uznać za udaną. Niepowodzenia z zespołem Legii nie oznaczały końca sukcesów przyszłego selekcjonera reprezentacji Polski. Wręcz przeciwnie!

Po objęciu posady szkoleniowca Lecha Poznań, kariera Smudy rozkwitła jakby na nowo. Ofensywny styl gry, poziom organizacji nieodbiegający od poziomu europejskich drużyn, bardzo dobre występy na arenie międzynarodowej, a także trafne transfery przysporzyły Smudzie wielu zwolenników, którzy pozostali ze swoim trenerem na dobre i na złe. Nawet wówczas, gdy opuszczał on poznański zespół we wrogiej atmosferze, kibice popierali Franza, który nie mógł narzekać na brak ofert.

Ostatecznie zdecydował się na pracę w Zagłębiu Lubin, które prowadził do końca rundy jesiennej bieżącego sezonu.

Charyzmatyczny, kontrowersyjny, odważny, szczery, ambitny, rzetelny – tak w skrócie można opisać Franciszka "Franza" Smudę, który podczas podpisywania umowy z PZPN otrzymał od prezesa, Grzegorza Laty koszulkę z nr 6, gdyż zdaniem byłej legendy piłki nożnej jest to trener na szóstkę!

Rozgrywki ligowe:
- Mistrzostwo Polski (3x) : 1995/1996 (Widzew Łódź), 1996/1997 (Widzew Łódź), 1998/1999 (Wisła Kraków)
- Puchar Polski (1x): 2008/2009 (Lech Poznań)
- III miejsce w Ekstraklasie (2x): 2005/2006 (Zagłębie Lubin), 2008/2009 (Lech Poznań)
- III miejsce w Cypryjskiej Pierwszej Lidze (1x): 2004/2005 (Omonia Nikozja)

Europejskie puchary:
- Faza grupowa Ligi Mistrzów: 1996/1997 (Widzew Łódź)
- 1/16 finału Pucharu UEFA: 2008/2009 (Lech Poznań)