Skrzypek: Nie popełnić błędu!

Fot. ASInfo

Środowy wieczór na stadionie im. Henryka Reymana w Krakowie został okrzyknięty kolejnym cudem nad Wisłą. Takie podniosłe słowa nie powinny dziwić nikogo! Wisła Kraków prowadzona przez Kazimierza Moskala awansowała do 1/16 Ligi Europejskiej, mając szansę zmierzyć się z takimi gigantami jak Manchester City czy bardziej utytułowany Manchester United.

Kto czyta uważnie zauważy również, że zaakcentowany został fakt, że awansowała Wisła Kraków Kazimierza Moskala. Fakt nie bez znaczenia. To nie holenderska myśl szkoleniowa Roberta Maaskanta, ale pokora, skromność, a jednocześnie wiara w siebie i zawodników trenera Moskala umożliwiła awans.

Pominąć nie można także innych aspektów, które pomogły. Fakt, że Twenete Enschede zapewniło sobie awans już wcześniej oraz to, że w najbliższym czasie rozegra dwa bardzo trudne spotkania w rozgrywkach rodzimej ligi i Pucharu Holandii (z Feyenoordem i PSV przyp. red.) sprawił, że zawodnicy gości przyjechali – mimo oczywistych zaprzeczeń – nieco rozluźnieni.

Dodatkowo bardzo dobrze spisali się zawodnicy Odense BK. Klub, który w tych rozgrywkach walczył już tylko o swój fejm (z ang. fame czyli sława), bo przecież nie można powiedzieć, że grał tylko dla siebie. Bo co z Wisłą? Cud! Bo inaczej nie da się nazwać bramki, która padła już po zakończeniu meczu w Krakowie. Można byłoby zacząć o tym opowiadać: była 23:00 czasu polskiego, kiedy w odległym o kilkaset kilometrów Londynie Baye Djiby Fall zdobył bramkę na 2-2, w meczu Fulham – Odense. Działa na wyobraźnię?

Za wzorową postawę duńskiego klubu i zachowanie zasad fair play uradowani polscy kibice zdołali już podziękować licznymi wpisami na oficjalnym koncie klubu na facebook’u (klik!). Ciekawostką może być fakt, że Duńczycy udostępnili na swoim profilu radość Białej Gwiazdy.

Wróćmy jednak do osoby Kazimierza Moskala. W krakowskiej Wiśle jest od 2005 roku. Zawsze był jednak tym drugim, zaraz po takich nazwiskach jak Liczka, Engel, Kulawik, Petrescu, Okuka, Nawałaka czy – ostatnio – Maaskant. Nigdy jednak nie narzekał i gdy tylko otrzymał zadanie posprzątania bałaganu po kolejnym zbawicielu Wisły, przyjmował je z ochotą chociaż wiedział, że jest to posada tymczasowa.

Wydaje się więc, że nadszedł najlepszy moment, aby Moskal zachował swoje stanowisko. Wielokrotny Mistrz Polski teraz już nie tylko w założeniach taktycznych gra atakiem pozycyjnym, ale także widać to na boisku. Zawodnicy z dnia na dzień stali się dojrzalsi i świadomi odpowiedzialności za każde złe zagranie. Każdy musi walczyć o swoje miejsce, którego teraz jest zdecydowanie więcej dla polaków czego przykładem jest Garguła czy Boguski.

Zawodnicy chcą chcieć. Gra w drużynie Moskala sprawia im frajdę, przyjemność. Jest to drużyna, która nie zabiera zawodnikowi jego największych atutów, tylko je wykorzystuje. Bardzo wymowne zresztą słowa w wywiadzie udzielonego Przeglądowi Sportowemu wypowiedział Ivica Iliev: - Gra wreszcie sprawia mi radość. Kto chce zrozumieć te słowa, odczyta je właściwie.

Dlatego teraz trzeba uważać, żeby nie popełnić błędu. Słowa te w szczególny sposób kieruje do prezesa Wisły Kraków, Bogusława Cupiała. Nie warto rezygnować z trenera, który tak pozytywnym bodźcem działa na zawodników. Że niby na rzecz Pavela Vrba? Aż mi się niedobrze zrobiło po przeczytaniu tych kolejnych plotek, bowiem… w Polsce zamienił już stryjek siekierkę na kijek, co nie Zagłębiu Lubin?

Krzysztof SKRZYPEK